تأثیرگذارترین تصاویر تاریخ ( بخش اول )

  • پنجشنبه ۲۶ مرداد ، ۱۳:۱۶ ب.ظ
  • عکاسی
  • ۲۰۸ بازدید

عکاسی همیشه تاثیرگذارترین راه برای نشون دادن عمق یه فاجعه ، شدت احساس و حتی میزان سردی یه دوران بوده . نمیدونم تا حالا این سوال براتون پیش اومده یا نه که کدوم عکس های ثبت شده تو تاریخ عکاسی از همه گیراتر و تاثیرگذارتره ؟ کدوم عکاس ها به صورت اتفاقی برای ثبت کدوم وقایع حساس تاریخ جایزه های زیادی رو نصیب خودشون کردن ؟ و یا تا حالا شده چشمتون به عکسی بخوره که نتونین از دیدنش دل بکنین ؟ یه عکس که مثل یه سکانس از فیلم میمونه و انگار همه چیزش کنار هم چیده شده برای برجسته شدن تو دنیای عکاسی . این مطلب رو اتفاقی تو سایت Zoomit دیدم و به نظر من دیدنش حتی برای اونهایی که از عکاسی هم سررشته ایی ندارن میتونه جذاب و جالب باشه ..
تأثیرگذارترین تصاویر تاریخ به انتخاب مجله تایم و به نقل از زومیت :
برخی از تصاویر منتخب فهرست ما به این دلیل انتخاب شدند که اولین نوع خود بودند و شماری دیگر ، به دلیل شکل دادن به زاویه‌ی نگاه و تفکرات ما جایی در این فهرست به خود اختصاص دادند و البته در این میان تصاویری هم هستند که گامی فراتر نهادند و شیوه‌ی زندگی ما را تحت‌الشعاع خود قرار دادند . درمجموع تمامی گزینه‌های معرفی‌شده در این فهرست ، به سبک و سیاق خود تجربیات انسانی ما را دگرگون کردند ..

کودک گرسنه و کرکس - عکاس : کوین کارتر ( Kevin Carter )

« کوین کارتر » عکاسی است که بیش از هر چیز دیگر به خاطر نمایش مرگ شناخته شده است . به‌عنوان عضوی از کلوب « بنگ بنگ » ( Bang Bang ) ، این عکاس شجاع سری نترس داشت و مشتاق ماجراجویی بود و به همین خاطر برای نمایش رفتارهای رژیم آپارتاید روانه‌ی آفریقای جنوبی شد . سفری که مملو از لحظات تلخ و متأثرکننده‌ای بود که اشتراک گذاشتن آن‌ها با دیگران قلب‌های بسیاری را دستخوش غم و اندوه کرد .
در سال 1993 او به سودان سفر کرد تا تصویرگر قحطی شود که گریبان‌گیر مردم فقیر این کشور شده بود . هنگامی که او در اطراف روستایی به نام آیود ( Ayod ) به دنبال سوژه‌ای برای عکاسی می‌گشت ، به بیشه‌ای گسترده رسید . او در آنجا با کودکی خردسال و نحیف روبرو شد که از درد گرسنگی می‌نالید و ضجه می‌زد . هنگامی که او می‌خواست عکس کودک را بگیرد متوجه کرکسی شد که درست همان نزدیکی به زمین نشست . به کارتر قبلا هشدار داده شده بود که به دلیل مسائل بهداشتی، بهتر است به هیچ‌کدام از قربانیان نزدیک نشود. به همین خاطر او چاره‌ای نداشت جز آنکه آنجا بایستد ؛ بلکه پرنده‌ی گرسنه ، بال گشاید و از محل دور شود . او بیست دقیقه همان‌جا ماند اما پرنده هم از جایش تکان نخورد ، کارتر حتی شروع به سروصدا کرد ، اما این راهکار هم جواب نداد . او بعدا سیگاری روشن کرد و شروع به صحبت کردن با خدا کرد و گریست . نیویورک تایمز این تصویر را منتشر کرد و بسیاری از خوانندگان مشتاق آن بودند که سرانجام آن طفل چه شد ؟ و بعضی حتی کارتر را مورد انتقاد قرار دادند که چرا به کودک کمک نکرده است ..
حتی این تصویر به‌سرعت مبدل به سوژه‌ای برای بحث و مناظره پیرامون اهمیت دخالت عکاسان در موارد خاص شد . البته طبقه تحقیقات به عمل‌آمده مشخص شد که کودک بعدا نجات پیدا کرده اما متأسفانه 14 سال بعد به دلیل ابتلا به بیماری مالاریا جان خود را از دست داده است . کارتر به خاطر ثبت این لحظه‌ی دردآور موفق به دریافت جایزه « پولیتزر » شد ، اما تلخی و سیاهی که آن روز ناگزیر از تجربه‌اش بود ، هرگز دست از سرش برنداشت و همواره سایه‌ی سنگینش را روی زندگی خود احساس می‌کرد . در نهایت او دیگر تاب نیاورد و در جولای سال 1994 به زندگی خود پایان داد و در یادداشتی در مورد علت خودکشی خود چنین نوشت :
من توسط خاطرات سراسر سیاهی و رنج کشتار ، اجساد ، خشم و درد مردم احاطه و تسخیر شده‌ام .

راهبی در حال سوختن - عکاس : مالکم براونی ( Malcolm Browne )

در ماه ژوئن سال 1963 ، اغلب مردم آمریکا حتی نمی‌توانستد ویتنام را روی نقشه پیدا کنند ، اما این مسئله تأثیری در جلب توجه آن‌ها به رویدادهای این کشور نداشت . در واقع یک تصویر سؤالات بسیاری را پیش روی این مردم قرار داد . تصویری دردناک و در عین حال به‌یادماندنی که راهبی را حین خودسوزی در خیابان سایگون در ویتنام نشان می‌داد . این راهب « تیچ کوانگ دوک » ( Thich Quang Duc ) نام داشت و نام عکاس هم « مالکوم براونی » بود .
مالکوم از سر شانس تصویرگر آن چیزی شد که در پاسخ به رفتارهای نادرست رئیس‌جمهور « نگو دین دیم » ( Ngo Din Diem ) بود که نسبت به بودائیان اعمال می‌شد . ظاهرا مالکوم ناگهان متوجه دو راهب می‌شود که روی مرد مسنی که روی زمین نشسته بود، گازوئیل می‌ریختند . او در مورد لحظه‌ی به ثبت رسیدن عکس چنین می‌گوید .
در آن لحظه من ناگهان متوجه شدم چیزی در شرف رخ دادن است و زمانی کمی برای ثبت آن در اختیار دارم .
این تصویر نیز جایزه‌ی معتبر پولیتزر را نصیب عکاس خود کرد . در این تصویر شما راهبی بودایی را می‌بینید که با طمأنینه و فارغ از آن چیزی که در اطرافش روی می‌دهد ، به حال گل نیلوفر نشسته و در میان شعله‌های آتش احاطه شده است . از سوی دیگر این تصویر به‌نوعی نمایش‌دهنده‌ی مردابی بود که خیلی زود آمریکا را نیز به درون خود کشید . درواقع این عکس به‌نوعی تجلی دهنده‌ی شعله‌های آتش جنگ ویتنام بود که دامن آمریکا را گرفت .
شهادت این راهب مبدل به نشانی از خشونت و رنجی شد که دامن‌گیر ملت او شده بود ، به طوری که بعدها رئیس‌جمهور کندی در این مورد چنین گفت :
شاید هیچ تصویر خبری در طول تاریخ به اندازه‌ی این تصویر تأثیرگذار و الهام‌بخش نبوده باشد . این تصویر مردم را مجبور کرد در مورد نقش همکاری آمریکا با دولت « دیم » سؤالاتی مطرح کنند و به دنبال آن ، دولت تصمیم گرفت در کودتایی که در ماه نوامبر رخ داد هیچ‌گونه دخالتی نداشته باشد ..

مردی در حال سقوط - عکاس : ریچارد درو ( Richard Drew )

مشخص‌ترین تصاویر منتشرشده از حادثه‌ی یازده سپتامبر ، تصویری از برج‌های دوقلو و هواپیماهایی است که در حال اصابت به آن‌ها هستند . اما در این تصاویر اثری از مردم نیست و از این نظر ، تصویر مرد در حال سقوط ، تصویری است متفاوت که درست لحظاتی بعد از این حملات تروریستی ، توسط عکاسی به نام « ریچارد درو » به ثبت رسیده است .
در این تصویر مردی را مشاهده می‌کنید که ظاهرا برای فرار از آوار ساختمان در حال ریزش ، خود را از پنجره به بیرون انداخته است . تصویری که به نمادی از فردیت انسان در مقابل پس‌زمینه‌ای از آسمان‌خراش‌ها مبدل شده است . در روزی که عمق تراژدی رخ‌داده همگان را در شوک و حیرت فرو برده بود ، این تصویر تنها چیزی است که نشان می‌دهد در کنار این خرابی‌های گسترده ، انسانی نیز در شرف جان باختن بود .
در چند روز بعد از این حادثه‌ی تروریستی ، تصویر مرد در حال سقوط به‌صورت گسترده در روزنامه‌های آمریکایی به چاپ رسید ، اما عکس‌العمل خوانندگان روزنامه‌ها را واداشت تا دست کم بازنشر این تصویر را برای مدتی به تعویق بیندازند .
بی‌شک این تصویر ، بازتاب‌دهنده‌ی لحظه‌ای بسیار تأثربرانگیز است . مردی ناتوان از نجات جان خویشتن ، ناخواسته تن به خودکشی می‌دهد ، گویی او دارتی است که مستقیما به سمت زمین نشانه رفته است و دیر یا زود به هدف خواهد خورد .
هویت واقعی این مرد هنوز هم نامشخص است ، اما گمان می‌رود او یکی از کارکنان بخش رستوران جهان بود که در بخش فوقانی برج شمالی واقع شده بود . اما در نهایت قدرت اصلی این تصویر نه در هویت این مرد ، که در چیزی خلاصه شده است که او در شرف رسیدن به آن بود . سربازی گمنام در جنگی غریب و نامعلوم که برای همیشه در صفحات تاریخ معلق باقی مانده است ..

پی نوشتـــ :
مجموعه 100 تایی تاثیرگذارترین تصاویر تاریخ رو به خاطر تعداد خیلی زیاد عکس ها به صورت سریالی و به فاصله چند پست در میون ارسال میکنم تا هم مطلب خیلی طولانی نشه و هم راحتتر بتونید با عکس ها ارتباط برقرار کنید ..

تعداد نظرات این پست [ ۱۵ ] است ...

۲۶ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۱۸
آقا خیلی حال دادی.. دم شما گرم
مسعود
۲۹ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۴۱
مخلصم رفیق ..
۲۶ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۴۴
حرفی ندارم ....
مسعود
۲۹ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۴۱
حرفی نمیشه داشت ..
۲۶ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۵۸
عکس اول رو زیاد دیده بودم. دو عکس دیگه تازگی داشت. گاهی وقتا یک عکس کاری میکنه که هیچ جریانی با هر قدرتی قادر به انجامش نیست. اینجاست که اهمیت رسانه خودش رو نشون میده
مسعود
۲۹ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۴۰
عکس ها بهترین ابزار برای بیان درد هستن ..
۲۶ مرداد ۹۶ ، ۱۵:۱۸
اون کرکسه... وای...
یازده سپتامبر هم که...
مسعود
۲۹ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۴۰
همشون درد داشت ..
۲۶ مرداد ۹۶ ، ۱۷:۳۷
خیلی جالب بود واقعا
مسعود
۲۹ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۴۰
خداروشکر که پسندیدین ..
۲۶ مرداد ۹۶ ، ۱۹:۰۸
واووو!
خیلی تاثیرگذار هستند!
تو هر کدومشون به اندازه یه زندگی حرف هست
مسعود
۲۹ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۳۹
دقیقا همینطوره ..
۲۷ مرداد ۹۶ ، ۰۱:۴۲
این پست فوق العاده بود. لطفا سایر عکس ها با توضیحاتشونو هم کم کم در قالب پست های دیگه بیارین. راستی سفر بخیر
مسعود
۲۹ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۳۹
حتما این کارو میکنم چون خودم هم از دیدن این پست ها لذت میبرم ..
ممنون جای شما خالی ..
۲۷ مرداد ۹۶ ، ۰۲:۱۹
تاثیرگذار ترین عکس ها به انتخاب چه کسی؟ با کدام ملاک و معیار مشخص؟
رای مردم؟ تعداد بازنشر؟ تیراژ ؟ توسط کدام پژوهش علمی معتبر؟
در مجموعه های اینچنینی اگرچه معمولا عکس های تاثیر گذار خوبی پیدا می شود، اما انتخاب ها معمولا هدف دار و با نیت تاثیر گذاری و جریان سازی تاریخی صورت می گیرد و بعضا اهداف و اغراض سیاسی دارند. در بهترین حالت، چنین فهرستی سلیقه فردی است که رسانه در اختیار دارد.
مسعود
۲۹ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۴۲
گارد گرفتن برای چی ؟
این عکس ها به انتخاب مجله تایمز هست و هیچ منبع موثق و رسمی نیست که اعلام کنه فلان عکس برترین عکس جهان !
۲۷ مرداد ۹۶ ، ۱۱:۱۹
عالی.
یه سوال: عکاس چرا اون کودک گرسنه رو سیر نکرد؟!
مسعود
۲۹ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۳۴
برای اینکه بهش گفته شده بود به سوژه هات نزدیک نشو بیماری های مسری دارن ..
۲۸ مرداد ۹۶ ، ۱۰:۲۵
عکسای واقعا تاثیرگذاری بودن، ممنون بخاطر این ایده. یه سوال، الان این سه عکس به ترتیب شماره ١،٢،٣ و بهترین عکسای تاثیرگذار بودن؟
مسعود
۲۹ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۴۳
واقعا همینطوره ..
بر اساس رتبه بندی مجله تایمز بله ..
۲۸ مرداد ۹۶ ، ۱۹:۲۷
روزت مبارک...
مسعود
۲۹ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۳۳
ممنون :|
۳۱ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۴۱
مطلب خیلی خوبی بود. خسته نباشید
مسعود
۰۲ شهریور ۹۶ ، ۱۱:۵۴
سلامت باشین ..
۳۱ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۴۶
نمیدونم اینجا در مورد جوایز جهانی عکاسی نوشتید یا نه. اگه ننوشتید به نظرم موضوع جالبی باشه.
مسعود
۰۲ شهریور ۹۶ ، ۱۱:۵۳
یکم تخصصی میشه اون و از حوصله خواننده های که به عکاسی علاقه مند نیستن خارجه ..
۳۱ مرداد ۹۶ ، ۱۵:۱۵
عالی بود و با تشکر فراوان من عکسها رو دیده بودم ولی توضیحاتتون عالی بود
مسعود
۰۲ شهریور ۹۶ ، ۱۱:۵۳
خوشحالم که لذت بردین ..
۰۲ شهریور ۹۶ ، ۱۳:۰۳
درود بر شما
ابتدا در پاسخ به جناب میثم ...
عکاسی یعنی همین . یعنی اینکه بتوانی چیزی را شکار کنی که در این ثانیه هست و اگر تو شکارش نکنی تا پایان جهان تکرار نخواهد شد . بسیاری از عکاسان خبری و خیابانی ابتدا از سوژه ها عکس می گرفته اند و سپس چند ثانیه بعد به کمک می شتافتند چه بسا عکاسان بسیاری که امدادگر هم بوده اند و در این راه جان باخته اند نمونه اش تعدادی از امدادگران هلال احمر خودمان در آتش سوزی های سال پیش جنگلهای استان ایلام .
یادمان باشد که اگر پلاسکوی ما کمتر از برجهای دوقلو نبود - یادمان باشد ( اگر اشتباه نکنم حدود سه سال پیش بود ) دو بانوی ایرانی برای اینکه زنده زنده در آتش نسوزند خود را از پنجره خیاط خانه ی برجی در خیابان جمهوری به پایین پرتاب کردند . دختران شین آباد را بگویم و یا مردی که به خاطر دلایل مذهبی خود را در غرب ایران آتش زد . همه اینها هم رفتند . شاید اگر عکاسی بود و از آن ثانیه تصویری شکار و عکسی انداخته بود ما تاثیر گذارتر بودیم .  نمی دانم چرا ؟ چرا ما آنقدر دیده نمی شویم که نه خوشبختی ها و تجملات زندگی ایرانیان را کسی می بیند و نه بدبختی هایمان دل کسی را می سوزاند .
گویی هیچ کس نمی خواهد لحظه های تاثیر گذرمان را ثبت کند . در پناه مهر خدای مهربان شاد و خرسند باشید ( آمین)


مسعود
۰۸ شهریور ۹۶ ، ۱۵:۲۳
ممنون بابت این نقد جالب و کامنت پر محتوا ..

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">