روزی که ساعت مرد !

  • چهارشنبه ۱۸ شهریور ، ۱۶:۵۸ ب.ظ
  • دست نوشت
  • ۱۰۳۸ بازدید

ساعتمان روی دوازده شب قهر کرد !
عقربه ها روی دقیقه ای که قلب پدر بزرگ ایستاد خشکشان زد !
دکترها گفتند سکته کرده است !
اما من میدانم که اسم مادرم ، نام معشوقه جوانیت بود ...
#مسعودکوثری

پی نوشتـــ :
خیلی دور شدیم ؛ خیلی زیاد ! شاید سرانجامش خوب نباشه !

قهر که میکنی ...

  • پنجشنبه ۵ شهریور ، ۱۵:۵۹ ب.ظ
  • دست نوشت
  • ۱۱۶۱ بازدید

من عاشقانه هایم را از لج تو روى کاغذ پاره هاى یخچال جا میگذارم تا صبح که خواب بیدار میشوى قهرهایم را ببینى و بخندى !
ته دلت قرص شود که وقتى تا نیمه شب به جان هم میافتیم فردایش همه چیز فراموش شده و تو همان معشوقه روزهاى قبلى ...
و توى لعنتى خوب میدانى چایت را کى رنگ کنى ! در کدام استکان بریزى و با قهر جلویم بگذارى ؛ ابروهایت را در هم کنى و به اتاقت بروى . دور شوى از کنارم و من را به دنبال موهاى بلند و دامن رنگ بهارت بکشانی ...
عاشقت بودن کار هیچکس جز من نیست ، حتى وقتى ساعت ها غر میزنى و مشت هاى زنانه ات را نثار سینه ام میکنى و من تمام حواسم به دست هاى کوچکت است !
راستى ! میدانى وقتى دلم از تو میگیرد به اولین کسى که پناه میبرم تویى چون هیچکس مثل تو تمام زیر و روى مرا بلد نیست و هیچ آغوشى گرماى وجود تو را ندارد !
همیشه میمانى وصله جور زندگیم ...
#مسعودکوثری

پی نوشتـــ :
باد میزد پشت پرده اتاقم و بوی عصر تابستون میداد ! سریع عکسشو برداشتم و چسبوندمش به این متنم .

کمی جهنم میخواهم !

  • پنجشنبه ۲۲ مرداد ، ۱۵:۲۱ ب.ظ
  • دست نوشت
  • ۱۰۰۴ بازدید

پسر همسایه را طلبکاران با چاقو زدند .
پیرمرد کارتن خواب دیشب از سرما یخ زد و مرد .
دختر هاجر خانوم برو و بیایى دارد از وقتى که براى خرج زندگیش تن میفروشد .
روحانى محل مدام از آتش و عذاب جهنم میگوید !
حاج آقا کدام جهنم ؟!
کلیه براى فروش داریم نمیخواهى ؟ تن براى عرضه داریم ثواب نمیبرى ؟
لا به لاى کتاب هاى رنگى دعا به دنبال خدا میگردى و براى پسر همسایه مراسم سالگرد میگیرند ، پیرمرد جایش را به گداى دیگرى داد و دختر هاجر خانوم هم خوابه ماهرى شد میان دست مردان ...
خدایا ! کمى جهنم میخواهم ، میفروشى ؟
#مسعودکوثرى

پی نوشتـــ :
پنج شنبه های بی سر و ته ! کلی دوسش داری ولی زود میرسه به عصر جمعه ...

بانوی من ...

  • جمعه ۱۹ تیر ، ۱۶:۴۸ ب.ظ
  • دست نوشت
  • ۱۲۶۲ بازدید

دستت را میسوزانی و سراسیمه و به سمت آشپزخانه میدوم و محکم در آغوشم گریه میکنى ...
چشمهایت قرمز شده و مدام زیر لب غر میزنى و شکایت میکنى و من همه را به جون میخرم ...
غذا را میشود من درست کنم خانوم ؟ شما آروم بشین و کنارم باش تا عطر تنت با غذا یکى شود و شاممان را بى نظیر کند ...
خودت را روى کابینت میکشى و به انگشت سوخته ات فوت میکنى و من همانطور که پیازها را تفت میدهم به تو نگاه میکنم و زیر لب به سوزش دستت میخندم ...
سفره را روى دیوار پهن می کنیم و بشقابها را روى سقف میچینیم و غذا را روى گرامافون سرو میکنیم !
اه ! عزیزم ! این همان موزیک بى نظیر است ! همان که اولین شام را برایمان سوزاند چون ما ساعت ها مشغول رقص بودیم ...
پا به پا روى پارکت جا به جا میشدیم و با هر ضرب آهنگ تو یک چرخ دور من میزدى و با چشمات نیمه بازت بازوهایم را فشار میدادی ...
با تمام سنگینیت از زمین بلندت میکنم و با هم دور اتاق را میزنیم و من از نگاهت میخوانم که چقدر دوستم دارى ...
درست مثل همان روز اول ، به همان غلظت و شدت تلخیه قهوه هاىی که معتادشان بودم وقتى تو برایم دم میکردى ...
ساعت از نیمه شب میگذرد و کنارم دراز به دراز به زمین میافتى و تا صبح به پنکه سقفى و بشقاب هاى یخ کرده خیره میشوى ...
آنقدر عاشق گرامافون و گردش هاى دور من شدى که تاول هاى دستت را فراموش کردى ...
بانوی من ...
دل نوشتـــ :
گاهی فقط حمام میروی تا گریه کنی ...

۱ ۲ ۳